Ämmädinge - Die Geschichte von Ämmädinge
Ämmädinge isch ä klai Ort am Fues vum Schwarzwald. Mir hän ä sche Letzi drumrum baut ums gegge d'Strassburger zu verteidige, welle vor fuffzig Johr mit enere Truppe vum Mühlburger Krieg all unsre Häuser zerstört hän. Un seither sin se immer wieder kumme.
Mir hän hier ed'Woch ä Markt wo alli Bure vu drusse kumme. Un eimol im Johr isch s dann ä richtig Spektakl wenn sogar d'Lüt vu weite Friburg kumme un alli hier feiere.
Aber sell isch scho ä Wile her. Sit dr Markgraf dacht hät hier uff uns rumz'trample, hämmer uns gwehrt. Dr Burgomeischter isch mit alli zum Markgrafeschloss uffn Platz gange un wollt mitm rede. Der hät abr kai Luscht g'habt sich mit uns abz'gebe. Dann isch s losgange. Mir hän au ä Teil vu d'Wach uff unsrer Seit g'habt nachdem se gsehn hän, dass mer au Bewaffnete dabi ware vo denne eder wusst, dass se au bei de Eidgnosse mitkämpft ha. Un zsamme simmer ins Schloss rei. I hab no nie so große Räum g'seh un alles war mit Holz 'täfelt. It schlecht, hanni zum Urs gsait. Najo, als mer dann vor em Markgraf stande hän se vu hinte "Hängt'n!" g'rufe abbr dr Burgomeischter hät'm Platz gmocht un r isch mit sinne Bucklige abg'haue. Un g'heult hät r wie'n Kleikind un g'jammert. Armselige Wurscht. Ä paar verruckte Wach hän g'meint sich noch wehre z'müsse. Sell hät se ihrn Kopf koscht. Un dr Otto het etz ne neue Schaller.
Druff wollte se noch uff'd Hochburg. Dert isch dr Markgraf hing'flücht. S isch nämlich sinnem Großvadder sellem Bernhard I vor langer Zeit verkauft worre. Dertmals hän se au alle stöhnt, abbr g'macht hän se nie ebbis.
S wär abbr verruckt gwä, selli Burg z'stürme, s'isch schließlich ä Burg uff'm Berg mit'm große Burgtor, ä Zugbrück, em Bollwerk un ä Grabe.
Sither isch's hier ä weng ruhiger gworre un mir hän mit dr ander Waldstätt wo's au losgange isch z'samme kämpft. Abbr d'Hachberg hämmr it usm Kopf g'ha. Später - als mer scho'd Freignosse ware - hämmr mit ene un mit en Eidgnosse z'samme doch noch en Sturm g'wagt. S war abbr ä Lischt. Vorrer hämmr nämlich ä große Trupp vum Markgraf sei Vetter dem Deppe vu Konschtanz vollständig uffg'riebe un edr hätt sich so ä Wapperock schneidere müsse wie's selli Männr a'g'hat hän. Die hämmr a'zoge un sin in'd Burg g'langt. Fascht häts doch it klappt, weil ei Torwach en Karl erkannt hät. Abbr s hämme'r noch g'merkt bevor r schreie konnt. Un dann hämmr d'Burg erschtmol aufg'räumt. Hän'r g'wusst, dass Wandteppich brenne wie Zunder? Verruckt.
Etz isch Ämmädinge erschtmol wieder z'Ruh komme un mir hän vu Tennebach Steiner kauft un ä Schtadtmauer baut. Dr Markgraf hät villicht viel Gold in sinnere Schatzkammer g'hät. S hämm'r dann au dodefür b'nutzt. Ausserdem hämm'r d'Stei vu dr Hachberg g'nomme. Selli war eh leerg'fegt.
Un etz wo mer it mehr so viel z'b'fürchte hän sin'd mutigschte vu uns aus'zoge un kämpfe mit dr ander Freignosse in dr große Schlachte in alle mögliche Teile vu dr Welt. Weit rumkomme simm'r scho sither.
Ämmädinge - Die Geschichte von Ämmädinge -- letzte Änderung: 24.07.2011 -- wieder hoch
Ämmädinge isch ä klai Ort am Fues vum Schwarzwald. Mir hän ä sche Letzi drumrum baut ums gegge d'Strassburger zu verteidige, welle vor fuffzig Johr mit enere Truppe vum Mühlburger Krieg all unsre Häuser zerstört hän. Un seither sin se immer wieder kumme.
Mir hän hier ed'Woch ä Markt wo alli Bure vu drusse kumme. Un eimol im Johr isch s dann ä richtig Spektakl wenn sogar d'Lüt vu weite Friburg kumme un alli hier feiere.
Aber sell isch scho ä Wile her. Sit dr Markgraf dacht hät hier uff uns rumz'trample, hämmer uns gwehrt. Dr Burgomeischter isch mit alli zum Markgrafeschloss uffn Platz gange un wollt mitm rede. Der hät abr kai Luscht g'habt sich mit uns abz'gebe. Dann isch s losgange. Mir hän au ä Teil vu d'Wach uff unsrer Seit g'habt nachdem se gsehn hän, dass mer au Bewaffnete dabi ware vo denne eder wusst, dass se au bei de Eidgnosse mitkämpft ha. Un zsamme simmer ins Schloss rei. I hab no nie so große Räum g'seh un alles war mit Holz 'täfelt. It schlecht, hanni zum Urs gsait. Najo, als mer dann vor em Markgraf stande hän se vu hinte "Hängt'n!" g'rufe abbr dr Burgomeischter hät'm Platz gmocht un r isch mit sinne Bucklige abg'haue. Un g'heult hät r wie'n Kleikind un g'jammert. Armselige Wurscht. Ä paar verruckte Wach hän g'meint sich noch wehre z'müsse. Sell hät se ihrn Kopf koscht. Un dr Otto het etz ne neue Schaller.
Druff wollte se noch uff'd Hochburg. Dert isch dr Markgraf hing'flücht. S isch nämlich sinnem Großvadder sellem Bernhard I vor langer Zeit verkauft worre. Dertmals hän se au alle stöhnt, abbr g'macht hän se nie ebbis.
S wär abbr verruckt gwä, selli Burg z'stürme, s'isch schließlich ä Burg uff'm Berg mit'm große Burgtor, ä Zugbrück, em Bollwerk un ä Grabe.
Sither isch's hier ä weng ruhiger gworre un mir hän mit dr ander Waldstätt wo's au losgange isch z'samme kämpft. Abbr d'Hachberg hämmr it usm Kopf g'ha. Später - als mer scho'd Freignosse ware - hämmr mit ene un mit en Eidgnosse z'samme doch noch en Sturm g'wagt. S war abbr ä Lischt. Vorrer hämmr nämlich ä große Trupp vum Markgraf sei Vetter dem Deppe vu Konschtanz vollständig uffg'riebe un edr hätt sich so ä Wapperock schneidere müsse wie's selli Männr a'g'hat hän. Die hämmr a'zoge un sin in'd Burg g'langt. Fascht häts doch it klappt, weil ei Torwach en Karl erkannt hät. Abbr s hämme'r noch g'merkt bevor r schreie konnt. Un dann hämmr d'Burg erschtmol aufg'räumt. Hän'r g'wusst, dass Wandteppich brenne wie Zunder? Verruckt.
Etz isch Ämmädinge erschtmol wieder z'Ruh komme un mir hän vu Tennebach Steiner kauft un ä Schtadtmauer baut. Dr Markgraf hät villicht viel Gold in sinnere Schatzkammer g'hät. S hämm'r dann au dodefür b'nutzt. Ausserdem hämm'r d'Stei vu dr Hachberg g'nomme. Selli war eh leerg'fegt.
Un etz wo mer it mehr so viel z'b'fürchte hän sin'd mutigschte vu uns aus'zoge un kämpfe mit dr ander Freignosse in dr große Schlachte in alle mögliche Teile vu dr Welt. Weit rumkomme simm'r scho sither.
Ämmädinge - Die Geschichte von Ämmädinge -- letzte Änderung: 24.07.2011 -- wieder hoch